सेवापूर्ती कृतज्ञता समारंभाने सर्व संकल्प पूर्णत्वाचा आनंद...!(भाग-०१). -श्री.सुभाष शिंदे,सर

सेवापूर्ती कृतज्ञता समारंभाने संकल्प पूर्णत्वाचा आनंद

— श्री. सुभाष सदाशिव शिंदे

(सेवानिवृत्त कलाशिक्षक, स्काऊट मास्टर, जत हायस्कूल, जत

जत हायस्कूल, जत या संस्थेत तब्बल ३५ वर्षे सेवा देत असताना, “सेवापूर्ती कृतज्ञता समारंभ” हा क्षण आयुष्यात इतक्या सहजपणे येईल, याची जाणीवच झाली नव्हती. शिक्षक म्हणून रुजू झाल्यापासून शाळा, संस्था, विद्यार्थी आणि विविध उपक्रम यांच्यात इतका रमलो होतो की, काळ कधी पुढे सरकत गेला हे कळलेच नाही.

माझ्या सेवाकालात केवळ अध्यापनापुरते काम मर्यादित न ठेवता, विद्यार्थ्यांच्या सर्वांगीण विकासासाठी विविध संकल्पना आणि उपक्रम राबविण्याचा सतत प्रयत्न केला. कला, स्काऊट-गाईड, स्पर्धा, सांस्कृतिक कार्यक्रम यांमधून विद्यार्थ्यांना संधी देत, त्यांना तालुका, जिल्हा आणि राज्यस्तरावर पोहोचविण्याचे ध्येय ठेवले. या प्रवासात अनेक अडचणी आल्या, पण विद्यार्थ्यांच्या डोळ्यातील चमक आणि त्यांच्या यशाचा आनंद हेच माझे खरे बळ ठरले.

सेवानिवृत्ती जवळ येऊ लागल्यावर सहकारी शिक्षक, पालक आणि विद्यार्थी विचारू लागले, “सर, आता हे सगळं कसं होणार?” तेव्हा प्रथमच जाणवलं की, हा प्रवास आता एका टप्प्यावर येऊन थांबणार आहे. मात्र, थांबण्याऐवजी उरलेले सर्व संकल्प पूर्ण करण्यासाठी मी नव्या उर्जेने कामाला लागलो.

स्काऊट-गाईड चळवळ ही माझ्या जीवनातील अत्यंत जिव्हाळ्याची बाब. विद्यार्थ्यांना राज्य पुरस्कार परीक्षेसाठी तयार करताना घेतलेली मेहनत आणि त्यांचे मिळालेले यश हे माझ्यासाठी अभिमानाचे क्षण होते. माझ्या मार्गदर्शनाखालील विद्यार्थ्यांनी उत्कृष्ट यश संपादन करून राजभवन, मुंबई येथे माननीय राज्यपालांच्या हस्ते पुरस्कार स्वीकारले—हा क्षण केवळ विद्यार्थ्यांसाठीच नव्हे, तर संपूर्ण शाळेसाठी ऐतिहासिक ठरला.

राजभवनातील शिस्त, प्रोटोकॉल आणि वातावरण अनुभवताना विद्यार्थ्यांना एक नवा दृष्टीकोन मिळाला. बक्षीस समारंभापूर्वी घेतलेली रंगीत तालीम, प्रत्येक पावलाचे नियोजन, वागण्याची पद्धत—या सर्व गोष्टींनी विद्यार्थ्यांना आयुष्यभरासाठी शिकवण दिली. कार्यक्रमानंतर विद्यार्थ्यांनी व्यक्त केलेला आनंद, त्यांच्या डोळ्यांतील कृतज्ञता—हा माझ्यासाठी सर्वात मोठा पुरस्कार होता.

शिक्षक दिन, ५ सप्टेंबर हा माझ्या सेवाकालातील आणखी एक अविस्मरणीय क्षण. माननीय मुख्यमंत्री यांच्या हस्ते आयोजित ऑनलाइन चर्चेत सांगली जिल्ह्यातून निवड होणे, हा माझ्यासाठी सन्मानाचा विषय होता. जिल्हाधिकारी कार्यालयात बसून राज्यभरातील शिक्षकांबरोबर संवाद साधण्याची संधी मिळाली. या अनुभवाने शिक्षक म्हणून माझ्या कार्याला एक नवी ओळख दिली.

कला क्षेत्रातही विद्यार्थ्यांनी उल्लेखनीय कामगिरी केली. जपान येथे आयोजित आंतरराष्ट्रीय चित्रकला स्पर्धेत माझ्या विद्यार्थ्याची निवड होणे, हा माझ्यासाठी अत्यंत अभिमानाचा क्षण होता. तसेच शासकीय रेखाकला (इलेमेंटरी व इंटरमिजिएट) परीक्षांमध्ये विद्यार्थ्यांची वाढती संख्या आणि ९० ते १००% निकाल ही माझ्या कार्याची साक्ष देणारी गोष्ट आहे.

विशेष अभिमानाची बाब म्हणजे, माझ्या ३५ वर्षांच्या सेवाकाळात माझे अनेक विद्यार्थी पुढे जाऊन स्वतः कलाशिक्षक बनले आणि आज राज्यभर कार्यरत आहेत. गुरू म्हणून यापेक्षा मोठे समाधान कोणते असू शकते?

आज सेवापूर्तीच्या या टप्प्यावर उभा असताना, मागे वळून पाहताना समाधान, आनंद आणि कृतज्ञता या भावना मनात दाटून येतात. शाळा, संस्था, सहकारी शिक्षक, पालक आणि सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे माझे विद्यार्थी—या सर्वांच्या सहकार्यामुळेच हा प्रवास इतका सुंदर झाला.

सेवापूर्ती म्हणजे शेवट नव्हे, तर एका नव्या प्रवासाची सुरुवात आहे. पुढील आयुष्यातही समाजासाठी, विद्यार्थ्यांसाठी आणि शिक्षणासाठी काहीतरी करण्याची प्रेरणा हीच या ३५ वर्षांच्या सेवेतून मिळालेली खरी कमाई आहे.

हा कृतज्ञतेचा क्षण—माझ्या जीवनातील एक अमूल्य ठेवा!

(भाग-०२पुढील भागात..

)